şerit değiştirirken el işareti yapmanın sinyal vermekten daha etkili olması

incelenmesi gereken bir psikoloji bu. şerit değiştirmek için sinyal veriyorum ama arka çaprazdaki şoför uzun bir süre izin vermiyor önüne geçmeme. sonra aklıma bu sihirli hareket geliyor. en arka koltuktaki müşterileri dikiz aynasından kesip “ücretini veremeyen var mı?” diye imalı imalı seslenen bir dolmuş şoförü edasıyla kolumu camdan dışarı sarkıtıyorum. öz güven barımı fulleyip süper vuruş için hazırlanıyorum. elimi yumruk yapıp işaret parmağımı açıyorum ve 1 saniye işareti yapıyorum. sonra elimi usulca geri indiriyorum. allah belamı versin ki bir saattir yol vermeyen şoför direkt yavaşlayıp geçmeme izin veriyor.

ulan pezevenk madem bu kadar kolaydı, madem manyak değildin, bir saattir sinyal vermekten, önüne geçmeye çalışmaktan canım çıktı, neden yol vermedin?

hayır, bu hareketin nasıl bir etkisi var onu da tam olarak çözemiyorum. genelde ağır abiler tarafından yapıldığı için “lan buna bulaşmayayım da geçsin bari” mi diyorlar? yoksa elle işaret etmek daha samimi geliyor da “ulan eliyle de işaret etti, bu kadarı da ayıp olur artık, yol vereyim” mi diyorlar? ne diyorlar? içlerinde ne yaşıyorlar? bilen anlatsın n’olur.

← bir önceki

bir sonraki →

2 yorum

  1. Salonda sessiz sessiz oturan bir delikanlının içindeki canavarı izlediniz 🙂

    O tepki ya da el hareketi -adı her neyse- ( Türkçem iyidir:) ) muhtemelen ortadan tek parmağa dönüşebilme ihtimali ve akabinde meydana gelebilecek bir beyzbol sopası hadisesi endişesinden ötürü etkili olmaktadır zannımca.

    Düşünsene senin gibi yerinde sessiz sedasız oturan bir adamı bile ne hale dönüştürüyor.

    Sen sen ol yine de sakin ol dostum. Sorunun ne senin? 🙂

    • cavoz

      o koca popomun koca kafamdan büyük olmasıdır herhalde 😀

Bir Cevap Yazın