belli bir bölgeye verilen teknik ismi olmaktan öte, bir kültür olarak mahalle denebilecek yerde mutlaka olması gereken şey.

eğer ben bir yere mahalle diyeceksem, sokakta top oynayan 9 yaş grubu çocuklar, topları arabasına gelip iz yapıyor diye bu çocuklara kızan halil amca, her gün bükük beliyle zar zor evinin önüne çıkıp kedilere yemek veren hamide teyze, asgari ücretle 3 çocuklu aile geçindiriyormuşçasına dertli bir ilişki yaşayan liseli sevgililer olmalı. ama bir mahallede, kapısının önündeki fileye doldurduğu renkli plastik topları satan bakkal amca yoksa orası bir mahalle değildir. orada mahalle maçı yapılamaz, “mahallemizin kızına mı lan?!” diye diğer mahalle çocuklarına atarlanılamaz ve en önemlisi de leblebi tozu yenemez. çünkü oranın plastik top satan bakkalı, yani ruhu yoktur.